Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2017

Η ΚΛΕΙΩ ΤΣΑΛΑΠΑΤΗ για τους "ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ", της Αγγελικής Μπούλιαρη

"ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ", της Αγγελικής Μπούλιαρη
Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη,  στο blog της Φίλοι της Λογοτεχνίας
http://filoithslogotexnias.blogspot.gr/2016/12/blog-post.html


Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2016


«ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ», της Αγγελικής Μπούλιαρη
Εκδόσεις: Ωκεανός
Σελίδες: 624, Τιμή: 16 €
  
         
Η αγαπητή συγγραφέας Αγγελική Μπούλιαρη έχει κάνει αισθητή την παρουσία της στα ελληνικά γράμματα με αρκετά έργα πεζογραφίας, ποίησης και μεταφράσεών της, ενώ με το τρίτο της μυθιστόρημα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός με τίτλο «Δραπέτες του Ονείρου» δίνει το δικό της αδιαμφισβήτητο και ξεχωριστό λογοτεχνικό στίγμα. Ένα πληθωρικό μυθιστόρημα το οποίο διαπραγματεύεται το φλέγον κοινωνικό θέμα της ενδοοικογενειακής βίας, ψυχολογικής, λεκτικής και σωματικής, με μεγάλη ευαισθησία και δεξιοτεχνία. Ένα βιβλίο-κόσμημα με μία ηρωίδα-σύμβολο που ο αναγνώστης τη συμπονά και ταυτίζεται μαζί της ευθύς εξαρχής, ενώ την θαυμάζει και την θεωρεί πρότυπο όσο εκείνη προσπαθεί να ορθώσει το καταρρακωμένο "ανάστημά" της. Είναι πολλά τα "κοσμητικά" στοιχεία αυτού του εξαιρετικού βιβλίου τα οποία ξεκινούν από το καλαίσθητο εξώφυλλό του ακόμα, ένα από τα πιο όμορφα, ονειρεμένα και συμβολικά που έχω δει τα τελευταία χρόνια, συνεχίζουν με την εσωτερική "διακόσμηση" κάθε νέου κεφαλαίου στο ίδιο "συμβολικό" πνεύμα και, το κυριότερο όλων, ολοκληρώνονται με την υπέροχη, λογοτεχνική γραφή της συγγραφέως που εντυπωσιάζει με την λεπτότητα της έκφρασης, την γλαφυρότητα, την ευαισθησία και την ικανότητά της, ακόμα και στις πιο σκληρές και επώδυνες για την ηρωίδα μας στιγμές, να μην "γλιστρά" στη συνήθη πεπατημένη του εκχυδαϊσμού αλλά να κρατά το δικό της υψηλό και προσιτό επίπεδο.


Η ηρωίδα του μυθιστορήματος της κ. Μπούλιαρη, η Ευρυδίκη, είναι μία από τις πιο αδικημένες και καταπιεσμένες λογοτεχνικές μορφές που έχω ποτέ συναντήσει, αλλά ταυτόχρονα και μία από τις πιο αγαπητές και γενναίες, καθώς χρειάζεται πραγματικά μεγάλο σθένος, τεράστιο πείσμα, "ιώβεια" υπομονή και περισσή γενναιότητα για να προσπαθήσει κάποιος να σπάσει τα πολύχρονα δεσμά του, τα οποία του έχουν επιβληθεί σε πολύ μικρή ηλικία και τα οποία γιγαντώνονται και γίνονται περισσότερο καταπιεστικά και δυσβάσταχτα όσο ο χρόνος περνάει. Η Ευρυδίκη από τη στιγμή της γέννησής της βιώνει την απόρριψη του πατέρα της, την αδιαφορία της μητέρας της και την απαξίωση των περισσοτέρων από τα αδέρφια της, καθώς είχε την ατυχία να γεννηθεί το τρίτο κορίτσι στην πατριαρχική οικογένειά της. Απόψεις που παλαιότερα ήταν περισσότερο διαδεδομένες, ιδιαίτερα στην "στενόμυαλη" και οπισθοδρομική επαρχία, και καθόριζαν συμπεριφορές άδικες και απαράδεκτες προς αθώα παιδιά από ανάλγητους και απαίδευτους γονείς. 

Το μικρό κοριτσάκι, αφού θεωρείται "περιττό" και ανεπιθύμητο από την ίδια την οικογένειά του, δίνεται ως ψυχοπαίδι ή κατ’ ευφημισμό "ανιψιά" στην άτεκνη οικογένειά του βουλευτή Θεοδόση και Ευγενίας Σπηλιοπούλου. Η ολέθρια στέρηση της αγάπης και της οικογενειακής θαλπωρής συνεχίζει να τραυματίζει την ευαίσθητη παιδική ψυχή της μικρής Ευρυδίκης, με αποκορύφωμα μία τραυματική εμπειρία της από το στενό οικογενειακό περιβάλλον των "θείων" της, η οποία θα την στιγματίσει ανεπανόρθωτα "ευνουχίζοντας" στην ουσία την αυτοεκτίμηση, την εμπιστοσύνη στον εαυτό της και την ορθή της κρίση ώστε να μπορεί στο μέλλον να υπερασπίζει τον ίδιο της τον εαυτό. Η "θεία" της Ευγενία αποφασίζει μονομερώς να την παντρέψει με τον πρώτο υποψήφιο που θα της την ζητήσει, χωρίς να αφήσει την νεαρή κοπέλα να ολοκληρώσει το σχολείο και να ακολουθήσει την έμφυτη κλίση της στις σπουδές. Ο παρών-απών και άβουλος "θείος" της Θεοδόσης, όπως και ο απόμακρος και αποξενωμένος πατέρας της Ελισσαίος, δεν προβάλουν καμία αντίσταση στην επιλογή της Ευγενίας η οποία βρίσκει έτσι την ευκαιρία να ξεφορτωθεί τον νεαρό "πειρασμό" μέσα από το σπίτι της "νίπτοντας τας χείρας της" από όσα επιφυλάσσει το μέλλον στην άτυχη Ευρυδίκη.

Μία νέα ζωή, καθόλου πιο ελπιδοφόρα από τις προηγούμενες, ξεκινάει για την ηρωίδα μας η οποία έχει ως μοναδικό της στήριγμα πλέον τις δύο υπέροχες, λατρεμένες κόρες της. Η σιωπή, η ανοχή, η υποταγή, η "αυτομαστίγωση" και η μηδαμινή αυτοεκτίμηση είναι από δω και στο εξής οι "σύντροφοί" της σε μία μαρτυρική ζωή δίπλα στον άντρα της Χαράλαμπο, η οποία "διανθίζεται" συχνά πυκνά από άφθονη και πάντοτε αναίτια λεκτική, ψυχολογική και σωματική κακοποίησή της από έναν δεσμώτη-σύζυγο με τον οποίο συμβιώνει αναγκαστικά. Δεν τολμά να ψελλίσει το παραμικρό για ό,τι της συμβαίνει "εν οίκω" από τον έμφυτο φόβο ότι θα την απορρίψουν όλοι και θα την κατηγορήσουν ως μοναδική υπαίτια, ενώ το ενδεχόμενο να χάσει την επιμέλεια των παιδιών της εάν επιδιώξει να πάρει διαζύγιο, ειδικά όσο αυτά είναι μικρά, φαντάζει εφιαλτικό στα μάτια της. Έτσι η Ευρυδίκη υπομένει, αντέχει, προσπαθεί να επουλώσει τις βαθιές πληγές της ψυχής της και τις επιφανειακές του κορμιού της και ο καιρός περνάει για όλους εκτός από εκείνη, που βρίσκεται "καθηλωμένη" σε ένα εφιαλτικό, αέναο παρόν.

Κάποια στιγμή όμως η Ευρυδίκη ξυπνά από τον λήθαργο και ανακαλύπτει δυνάμεις, πείσμα και γενναιότητα που έως τότε αγνοούσε ότι διαθέτει. Αποφασίζει να κερδίσει τα χαμένα χρόνια της ζωής της και να αποκτήσει την ανεξαρτησία της και επιτέλους την αυτοδιάθεσή της, όπως έχει δικαίωμα κάθε άνθρωπος. Η απροσδόκητη εμφάνιση στο προσκήνιο ενός συνομηλίκου της θα την κάνει να συνειδητοποιήσει πως για όλα όσα υπέστη κατά τη διάρκεια της ζωής της δεν έφταιγε εκείνη και πως υπάρχει και άλλου είδους ζωή, όπου τα όνειρα και η αληθινή αγάπη μπορούν να συνυπάρχουν. Το αν η ηρωίδα αυτού του εκπληκτικού κοινωνικού μυθιστορήματος τα καταφέρνει ή όχι να διεκδικήσει όσα της αξίζουν και όσα δικαιούται, αλλά και με ποιο τίμημα, απομένει στους αναγνώστες να το ανακαλύψουν διαβάζοντάς το. Προσωπικά, απόλαυσα την ανάγνωση αυτού του εξαίρετου βιβλίου, συγκινήθηκα, θύμωσα, απογοητεύτηκα, απόρησα και δικαιώθηκα καθώς το αναγνωστικό ταξίδι ήταν μαγευτικό, οι σκέψεις και οι προβληματισμοί άφθονοι, οι περιγραφές ανθρώπινων χαρακτήρων και καταστάσεων παραστατικότατες και ολοζώντανες και το συναίσθημα διάχυτο. Οι «Δραπέτες Του Ονείρου», της Αγγελικής Μπούλιαρη, είναι ένα συναρπαστικό κοινωνικό μυθιστόρημα που αξίζει να διαβαστεί και για το οποίο οφείλω θερμά συγχαρητήρια στην αγαπητή συγγραφέα!



Βρείτε το βιβλίο εδώ:

Βρείτε την Αγγελική Μπούλιαρη εδώ:





Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2017

ΚΑΡΚΙΝΟΣ: ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣ, Θανάσης Σεφερλής

ΚΑΡΚΙΝΟΣ:ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣ, Θανάσης Σεφερλής

Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, 2014
Σελίδες: 380

Ο συγγραφέας είναι ορθοπεδικός χειρουργός, εξειδικευμένος στη χειρουργική της σπονδυλικής στήλης. Όταν ο ίδιος διαγνώστηκε με όγκο στον εγκέφαλο, ξεκίνησε και συνεχίζει μέχρι σήμερα ένα μεγάλο ταξίδι, το πιο σπουδαίο της ζωής του. 

Σ’ αυτό το βιβλίο περιγράφει το ταξίδι του με τον καρκίνο, τις εμπειρίες του από σεμινάρια για καρκινοπαθείς και σεμινάρια αυτογνωσίας, καθώς και την ολιστική αντιμετώπιση της ασθένειας και την ενεργειακή ιατρική, ευελπιστώντας να συνεισφέρει στην μεταβολή της αντίληψης που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία ότι ο καρκίνος ισούται με το θάνατο και ότι ο καρκινοπαθής είναι «τελειωμένος».

Το σημαντικό αυτό βιβλίο είναι μια ενδιαφέρουσα προσωπική αφήγηση, όπου ο συγγραφέας αναλύει με απλό και πλήρως κατανοητό τρόπο τη σοφία του σώματος και τη σχέση του με την ασθένεια, καθώς και τον ρόλο του νου, των συναισθημάτων και της ψυχής. Μας χαρίζει αμέτρητες πληροφορίες για θέματα πρακτικής σημασίας, όπως η διατροφή, η άσκηση, οι τοξικές ασχολίες,  το περιβάλλον και ο τρόπος ζωής, και γενικά για τους τρόπους αντιμετώπισης του όλου θέματος της ασθένειας, που σήμερα πλήττει έναν στους τρεις στην Ελλάδα.

Μας παρουσιάζει διάφορα σεμινάρια αυτογνωσίας, δίνοντάς μας ιδέες για να αναζητήσουμε παρόμοια βοήθεια, είτε σε ένα σεμινάριο κάπου κοντά μας είτε στις σελίδες ενός ανάλογου βιβλίου. Για τον λόγο αυτό στο τέλος του βιβλίου συμπεριλαμβάνεται η πλουσιότερη βιβλιογραφία που έχετε δει ποτέ στον τομέα της αυτογνωσίας και βελτίωσης εαυτού και τρόπου ζωής.

Η γνώμη μου: Πιστεύω ότι ο καθένας μας, σήμερα που η ασθένεια χτυπάει την πόρτα κάθε ελληνικής οικογένειας, θα αποκομίσει μεγάλο όφελος από την ανάγνωση αυτού του εξαιρετικού βιβλίου-προσφορά σε όλους μας. Θα βρει διεξόδους, ανακούφιση, παρηγοριά, θα απαντήσει ερωτήματα, θα αντλήσει δύναμη από την υπέρτατη πηγή και κυρίως θα δει τη ζωή αλλιώς. 

Γιατί, (σύμφωνα με τον συγγραφέα, σελ. 344-345) όπως λέει στο γνωστό ποίημα, «Ο πολύτιμος χρόνος των ώριμων», ο Μάριο δε Αντράδε*, Βραζιλιάνος ποιητής και συγγραφέας, του οποίου τα διαχρονικά νοήματα ταυτίζονται απόλυτα με τον εσωτερικό κόσμο του συγγραφέα αλλά και πολλών από μας: «…Αισθάνομαι όπως το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες. Τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία, αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση»…


*Άλλοι έχουν διαφορετική γνώμη για την πατρότητα του ποιήματος:


Το άρθρο δημοσιεύθηκε την 1η Νοεμβρίου 2016 εδώ:

Βρείτε την Αγγελική Μπούλιαρη εδώ:

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2016

Η ΕΡΩΜΕΝΗ ΤΟΥ ΦΡΟΫΝΤ των ΤΖΕΝΙΦΕΡ ΚΑΟΥΦΜΑΝ και ΚΑΡΕΝ ΜΑΚ


Η ΕΡΩΜΕΝΗ ΤΟΥ ΦΡΟΫΝΤ (FREUD'S MISTRESS)
των ΤΖΕΝΙΦΕΡ ΚΑΟΥΦΜΑΝ και ΚΑΡΕΝ ΜΑΚ
Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, 2014


Βιέννη, τέλη του 19ου αιώνα, το μόνο μέλλον για μια γυναίκα είναι η ασφάλεια του γάμου, ακόμα και εδώ, σε μια πόλη γεμάτη πρωτοπόρους καλλιτέχνες και στοχαστές. Η Μίνα Μπέρναϋς, μια καλλιεργημένη κοπέλα με κοφτερό μυαλό, που φροντίζει γηραιές κυρίες, χάνει ξανά τη δουλειά της και βρίσκεται για άλλη μια φορά σε αδιέξοδο.

Απελπισμένη, στρέφεται στην αδελφή της, Μάρτα, για βοήθεια. Η Μάρτα έχει την σχεδόν αποκλειστική ευθύνη της οικογένειάς της που περιλαμβάνει έξι μικρά παιδιά και έναν σύζυγο που ενδιαφέρεται πρωτίστως για την καριέρα του. Τον λένε Ζίγκμουντ Φρόυντ και δουλεύει σκληρά ως καθηγητής, αλλά πολύ απέχει από το μελλοντικό του μεγαλείο, καθώς δέχεται διαρκώς επιθέσεις για τις πρωτοποριακές θεωρίες του γύρω από τη σεξουαλικότητα.

Οι δυο αδελφές ανήκουν σε τελείως διαφορετικούς κόσμους. Ενώ η Μάρτα μάλλον δυσαρεστείται με τα «πορνογραφικά» ενδιαφέροντα του συζύγου της, η Μίνα, φύση παρορμητική, δυναμική, παθιασμένη, διψασμένη για μάθηση, ενθουσιάζεται. Αναπόφευκτα, η πνευματική επαφή με τον Φρόυντ θα οδηγήσει σε μια ερωτική σχέση που απειλεί σχέσεις και ισορροπίες, θα διαταράξει τον συναισθηματικό κόσμο της Μίνας, αλλά και θα καθορίσει ολόκληρη τη ζωή της.

Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα, που θα σας χαρίσει αναγνωστική απόλαυση, θα σας δώσει πληροφορίες για τον πατέρα της ψυχανάλυσης σχετικές όχι μόνο με το έργο του, αλλά και με την προσωπικότητά του, και θα σας εντυπωσιάσει με την αξιοπρέπεια και τη δύναμη που επιδεικνύουν οι δύο αδελφές, τον τρόπο που αντιδρούν οι τρεις κύριοι χαρακτήρες στις διάφορες καταστάσεις, και τελικά με τον τρόπο που εξελίσσονται οι σχέσεις αναμεταξύ τους σε βάθος χρόνου.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2016 εδώ:






Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, της ΑΡΟΥΝΤΑΤΙ ΡΟΪ



Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ της ΑΡΟΥΝΤΑΤΙ ΡΟΪ
Εκδόσεις Ψυχογιός, 2013
Μετάφραση Μαρίας Αγγελίδου


«Όλοι πέρασαν σε απαγορευμένο έδαφος. Όλοι είχαν παραποιήσει τους νόμους που καθορίζουν ποιοι θα πρέπει να αγαπηθούν και πώς. Και πόσο.»

Είναι το έτος 1969. Στην Κεράλα, στο νοτιότερο άκρο της Ινδίας, τα διζυγωτικά δίδυμα, ο Εσθάπεν και η Ραχήλ, φτιάχνουν μια παιδική ηλικία για τον εαυτό τους στη σκιά της ναυαγισμένης οικογένειάς τους. Η μοναχική, αξιαγάπητη μητέρα τους, η Άμμου (που τη νύχτα αγαπά τον άνθρωπο που τα παιδιά της αγαπούν την ημέρα), δραπέτευσε από έναν  βίαιο σύζυγο για να ζήσει με την τυφλή γιαγιά τους, την Μαμμάκι (η οποία παίζει Χέντελ στο βιολί της), τον αγαπημένο τους θείο, τον Τσάκο (λόγιο, μαρξιστή), και τον εχθρό τους, την Μπέιμπι Κοτσάμα (πρώην καλόγρια και νυν γιαγιά-θεία). Όταν η Αγγλίδα πρώην σύζυγος του Τσάκο φέρνει την κόρη τους για μια επίσκεψη τα Χριστούγεννα, τα δίδυμα μαθαίνουν ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μια μέρα, ότι η ζωή μπορεί να πάρει καινούργια, άσχημη μορφή, ακόμα και να σταματήσει για πάντα, δίπλα στο ποτάμι τους...

Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο ξετυλίγεται μια συναρπαστική ιστορία όπου οι διάφοροι ήρωες παίζουν τον ρόλο τους ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Μέσα στα πάθη και τον αισθησιασμό, το κείμενο φτιάχνει το δικό του λεξιλόγιο από εικόνες. Ένας έρωτας απαγορευμένος, μια λαχτάρα για μακρινούς ορίζοντες, ένα ποτάμι που μιλάει μια γλώσσα ονειρική, και ένας θεός που πάντα ορίζει. Η Αρουντάτι Ρόι υφαίνει τον ιστό της αφήγησης με δεξιοτεχνία και ομορφιά, πλάθοντας μια ιστορία που έχει τη δύναμη να ταράζει, να συνεπαίρνει, να μαγεύει τον αναγνώστη. Χωρίς να έχει ζήσει ποτέ μακριά από την πατρίδα της, χωρίς να ξεχνάει ούτε στιγμή τη γλωσσική παράδοση, κατάφερε να γράψει στ' αγγλικά με μαεστρία ένα μυθιστόρημα που σου κόβει την ανάσα.


Η Αρουντάτι Ρόι γεννήθηκε στην Μεγκαλάγια της Ινδίας το 1961. Κέρδισε το Βραβείο Booker το 1997 για το μυθιστόρημά της «Ο θεός των μικρών πραγμάτων», το οποίο έγινε best seller.  Έλαβε, επίσης, το Βραβείο Πολιτιστικής Ελευθερίας του Ιδρύματος Lannan το 2002, καθώς και πολλές άλλες διακρίσεις. Έχει γράψει σενάρια και δοκίμια. Είναι ακτιβίστρια και την ενδιαφέρουν θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης, περιβάλλοντος, ειρήνης και οικονομικής ανισότητας. Το περιοδικό Time την συμπεριέλαβε στα 100 άτομα με την μεγαλύτερη επιρροή το 2014.


Δημοσιεύθηκε στις 9 Σεπτ. 2016 εδώ:

Βρείτε την Αγγελική Μπούλιαρη εδώ:

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2016

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΗΜΕΡΑ, Η ΒΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ

Συνέντευξη στο Περιοδικό MARIE CLAIRE

Δραπέτες του Ονείρου
Η ενδοοικογενειακή βία βρίσκεται στον πυρήνα του βιβλίου της Αγγελικής Μπούλιαρη. Η συγγραφέας μας εξηγεί περισσότερα.26 Σεπτεμβρίου 2016, από την Αναστασία Καμβύση

Αφορμή γι' αυτήν την κουβέντα στάθηκε το τελευταίο της μυθιστόρημα, Δραπέτες του Ονείρου, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ωκεανός.



Πως βλέπετε τις γυναίκες της γενιάς σας σε σχέση με τη γενιά των σημερινών γυναικών γύρω στα τριάντα;
Πολλές από τις σημερινές νέες γυναίκες είναι το ίδιο ίσως και περισσότερο αγχωμένες με το θέμα του συντρόφου και της δημιουργίας οικογένειας. Δεν είναι τόσο απελευθερωμένες και ευτυχισμένες όσο θα χαιρόμουν σήμερα να τις δω. Είναι ακόμη εγκλωβισμένες σε ενοχές όταν διεκδικούν πράγματα για τον εαυτό τους, και υποσυνείδητα φοβούνται μήπως δυσαρεστήσουν τον άλλον αν εκφράσουν με ειλικρίνεια τα θέλω και τις επιθυμίες τους. Προσπαθούν να συμβιβάσουν πολλαπλούς ρόλους και ευθύνες ως εργαζόμενες, σύντροφοι και μητέρες, χωρίς να θεωρούν αυτονόητο ότι οφείλουν χρόνο και χώρο στον εαυτό τους, καθώς και ότι μπορούν να μοιράσουν κάποια καθήκοντα. Είναι επίσης υπερβολικά εγκλωβισμένες στην παγίδα της εμφάνισης και αντί να τείνουν προς την συμφιλίωση με το σώμα τους διαρκώς απομακρύνονται, εις βάρος της ψυχικής τους υγείας και συνεπώς της ποιότητας ζωής τους.
Κάποιες εξαρτούν την ευτυχία τους αποκλειστικά από την ύπαρξη και αποδοχή ενός συντρόφου, οπότε στην αντίθετη περίπτωση είναι δυστυχείς και αναβάλλουν να πάρουν τη - μία και μοναδική - ζωή στα χέρια τους. Σαφώς ο ερωτικός τομέας είναι πολύ σημαντικός, αλλά είναι αυτό ακριβώς: ένας από τους πολλούς τομείς της ζωής μας.
Βεβαίως, οι γενικές συνθήκες που επικρατούν παίζουν έναν σημαντικό ρόλο στη ζωή των νέων γυναικών σήμερα και σε όσα ανέφερα παραπάνω: Η τεχνολογία και η επιστημονική πρόοδος διευκολύνουν τη ζωή όλων και συνεπώς και των γυναικών, ωστόσο συνοδεύονται και από παράπλευρες απώλειες, όπως π.χ. η αποξένωση, η εικονική πραγματικότητα και το κυνήγι της τελειότητας. Επιπλέον τα πράγματα περιπλέκονται και δυσκολεύουν για τις νέες γυναίκες εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και της ανεργίας, καθώς και από την σύγχιση που επικρατεί σχετικά με τα φύλα και τους ρόλους τους στον ερωτικό τομέα.

Υπάρχει πάντα η σύνδεση με τις προηγούμενες γενιές ή απομακρυνόμαστε από το …δίχτυ ασφαλείας των μαμάδων και των γιαγιάδων μας;
Πιστεύω ότι μεγάλο μέρος διατηρεί επαφή με τις μαμάδες και γιαγιάδες, ενώ απομακρύνονται όσες πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο είναι παλαιομοδίτικο και δεν ταιριάζει στις μοντέρνες πεποιθήσεις. Όσο για τη σύνδεση με τις προηγούμενες γενιές, αυτή υπάρχει, είτε το θέλουμε είτε όχι. Κανείς δεν φυτρώνει από μόνος του στην έρημο…

Στο βιβλίο σας σημαντικό ρόλο έχουν οι σκηνές ενδοοικογενειακής βίας. Τι σας οδήγησε να ασχοληθείτε με το θέμα;
Πριν λίγες μέρες βρισκόμουν στο κυλικείο ενός μεγάλου νοσοκομείου, όταν στο διπλανό τραπέζι ήρθε και κάθισε μια γυναίκα γύρω στα σαράντα με το ένα μάτι μαυρισμένο και ουλή στην αρχή του ζυγωματικού. Ήταν τόσο βάναυσα χτυπημένη που δεν μπορούσα να μην αναρωτηθώ πόσο μίσος, πόση δύναμη είχε βάλει στη μπουνιά του το κτήνος εκείνο…
Η απάντηση, λοιπόν, είναι απλή: Η ζωή μού δίνει τα πάντα, καταστάσεις, χαρακτήρες, συμβάντα. Δεν έχω, δυστυχώς, παρά να κοιτάξω γύρω μου και τα βλέπω όλα, καθώς είμαι από φύση μου παρατηρητική, ευαίσθητη και διαισθητική. Με τα βιβλία μου προσπαθώ να δώσω φωνή και δύναμη στα πληγωμένα παιδιά, στις τραυματισμένες γυναίκες, να δείξω πιθανότητες διεξόδου και να αποδώσω μια μορφή δικαιοσύνης, καθώς η ζωή είναι συχνά άδικη και άγρια.

Πως νομίζετε πως μπορούμε να βοηθήσουμε όσοι είμαστε έξω από τον μακάβριο αυτό χορό τις γυναίκες που υποφέρουν;
Μπορούμε να βοηθήσουμε με κάποιου είδους εθελοντική προσφορά, πρακτική ή οικονομική. Ας ενδιαφερθούμε να γνωρίσουμε και να αποδεχτούμε την ύπαρξη του προβλήματος. Ας είναι ο καθένας μας στην καθημερινότητά του μια πηγή ζεστασιάς και καλοσύνης. Με άλλα λόγια και πάνω απ' όλα, ας έχουμε ανοιχτά τα μάτια και την ψυχή πρόθυμη!

ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ, της Αγγελικής Μπούλιαρη
Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Ωκεανός, Σελίδες 624


Σας αρέσουν οι συμβολισμοί; Τους έχετε στο μυαλό σας όταν διαλέγετε ονόματα για τους ήρωές σας;
Ναι, μου αρέσουν οι συμβολισμοί και υπάρχουν σε όλα τα βιβλία μου. Τους έχω στο μυαλό μου όταν διαλέγω ονόματα στο ξεκίνημα ενός βιβλίου και στη διάρκεια της συγγραφής προκύπτουν κι άλλοι. Άλλοτε είναι φανεροί, άλλοτε είναι κρυμμένοι και δυσδιάκριτοι και δεν αφορούν μόνο στο όνομα.

Η Ευρυδίκη είναι μια αιχμάλωτη του Άδη, μια γυναίκα που μπορεί να σωθεί μόνο από την αγάπη, αρκεί να υπακούσει στους κανόνες, αρκεί ο αγαπημένος της να μην κοιτάξει πίσω. Η δική σας Ευρυδίκη;
Η δική μου Ευρυδίκη είναι κι αυτή αιχμάλωτη ενός τέρατος που το λένε «Φόβος» και κρατείται στον σκοτεινό πυθμένα ενός πηγαδιού. Μπορεί να σωθεί από την ειλικρινή αγάπη του άλλου, αλλά κυρίως από την αγάπη και πίστη στον εαυτό της. Ο αγαπημένος της πρέπει να υπακούσει κι αυτός στον κανόνα της υπομονής.

Ο ρόλος του πατέρα στη ζωή των παιδιών είναι εξ' ορισμού κορυφαίος. Τι γίνεται όμως όταν το παιδί αντιλαμβάνεται τον πατέρα ως δυνάστη ή φιγούρα εξουσίας; Είναι κάτι που κυνηγάει το παιδί για όλη του τη ζωή και φταίει για τους δαίμονες που αυτό θα συναντήσει;
Σωστά μιλάτε για τον κορυφαίο ρόλο του πατέρα στη ζωή του παιδιού. Ο πατέρας μπορεί να γίνει ο φύλακας άγγελος-οδηγός του παιδιού του στο μονοπάτι της ζωής, μπορεί όμως να γίνει και δαίμονας καταστροφής.
Το καταπιεστικό πατρικό πρότυπο προκαλεί ποικίλα ψυχικά συμπλέγματα, δημιουργεί λαθεμένες αντιλήψεις και εμποδίζει την ανάπτυξη υγιών σχέσεων. Ο "padre padrone" γεννά τον Φόβο, που απλώνει τα πλοκάμια του και δυσχεραίνει την ελεύθερη βούληση και έκφραση, ενώ δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο που εμποδίζει το άτομο να αναπτυχθεί και να βρει το δρόμο του προς την ισορροπία και ευτυχία.
Ο πατέρας-δυνάστης ευθύνεται για τους δαίμονες που συναντάει το παιδί, άλλωστε ο ίδιος είναι ένας δαίμονας που το καταδιώκει για μια ζωή. Χρειάζεται αγώνας για την αυτογνωσία και την ωριμότητα αλλά και τύχη για να καταφέρει το παιδί ως ενήλικος να βρει τη θέση του στον κόσμο.


Ποια μηνύματα γύριζαν στο μυαλό σας όταν δημιουργούσατε τον Ελισαίο;
Ήθελα να τιμωρηθεί επειδή πλήγωσε ένα αθώο πλάσμα που ήταν παιδί του, αλλά επειδή καμιά τιμωρία δεν θα μπορούσε να φέρει το χρόνο πίσω  και να αναιρέσει τις πράξεις του, άφησα τη ζωή να αποδώσει δικαιοσύνη. Κι αυτή δεν ήταν άλλη από τις ίδιες τις συνέπειες των πράξεών του, ενώπιον των οποίων έστω και την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή, συνειδητοποίησε τα λάθη του και αιτήθηκε συγνώμης.
Ένα μήνυμα θα ήταν αυτό: Πατεράδες, σταθείτε κοντά στα παιδιά σας με αγάπη και σεβασμό, και αποφύγετε τις διακρίσεις και τις κάθε λογής «μοιρασιές» ανάλογα με τις δικές σας κρυφές και φανερές φιλοδοξίες.
Κατά τη γνώμη μου, υπάρχει ένας γνώμονας αυτοελέγχου για τα λόγια και τις συμπεριφορές των γονέων γενικότερα προς ένα παιδί: Εάν γνωρίζαμε ότι όλα δημοσιοποιούνται, ή εάν απέναντί μας, στη θέση του ανίσχυρου, παιδιού βρισκόταν ένας συνεργάτης, φίλος, ένας άλλος ενήλικος, θα φερόμαστε το ίδιο;

Να μείνουμε για μια στιγμή και στο τέρας που ονομάζεται Μπάμπης. Ένας ήρωας που ο αναγνώστης μισεί με τόσο πάθος δεν μπορεί παρά να είναι καλογραμμένος. Πως τον δημιουργήσατε;
Η ζωή, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, έφερε τον Μπάμπη, όπως και τον Ελισαίο, στο δρόμο μου, και είχα τα μάτια μου ανοιχτά... Έτσι γεννήθηκε ο Μπάμπης. Τα υπόλοιπα είναι αποτέλεσμα φαντασίας, επεξεργασίας, εργασίας πάνω στο βιογραφικό του ήρωα, που πρέπει να έχει λογική συνοχή και ακολουθία, δηλαδή, πράξεις και αντιδράσεις δικαιολογημένες.

Πως πιστεύετε πως βάζουν οι άνθρωποι όρια σε αυτό που είναι διατεθειμένοι να κάνουν για τα παιδιά τους, για χάρη της οικογένειάς τους;
Υποθέτω ότι αναφέρεστε στην Ευρυδίκη και σε όσα υπέστη για χάρη των παιδιών της. Είναι μια προσωπική αξιολόγηση και επιλογή. Άλλοι κάνουν ό,τι μπορούν, άλλοι τα απολύτως αναγκαία, άλλοι μεταθέτουν ευθύνες ή αδιαφορούν και τέλος κάποιοι κυριολεκτικά θυσιάζονται. Ωστόσο, όπως λέει και η Ευρυδίκη στους Δραπέτες του ονείρου, καθώς ψάχνει τον χαμένο της αυτοσεβασμό, «Όλα έχουν τα όριά τους! Πάνω απ' όλα είναι άνθρωπος!»

Έχετε γράψει ποίηση, νουβέλες, διηγήματα. Ποια είναι η μεγαλύτερη χαρά που σας δίνει η γραφή;
Η ίδια η γραφή είναι χαρά και ανάσα. Όλα είναι χαρά. Η αρχική ιδέα, οι χαρακτήρες, οι καταστάσεις, οι σκηνές, η έκφραση συναισθημάτων, η ανακούφιση του υποσυνείδητου, η επικοινωνία, η απονομή δικαιοσύνης, η δημιουργία ενός ολόκληρου βιβλίου από μια αφηρημένη ιδέα…

Κάθε εποχή έχει τις δυσκολίες της, αλλά η γενιά που ενηλικιώνεται στην Ελλάδα της μεγάλης ύφεσης μοιάζει η πιο άτυχη της μεταπολεμικής περιόδου. Ποια είναι η γνώμη σας;
Μάλλον έτσι είναι, αλλά επειδή πρέπει να διατηρήσουμε τη θετική μας σκέψη και την αγωνιστικότητα, ας πούμε ότι έχει κι αυτή τις δικές της ατυχίες, όπως κάθε γενιά και ιδιαιτέρως εκείνη που βρίσκεται στο κατώφλι μεγάλων αλλαγών. Πιστεύω ότι είναι μια γενιά που πρέπει να ψάξει για δύναμη και ηθικά στηρίγματα σε παλιότερες εποχές και αξίες.

Πως αντιμετωπίζετε τις δυσκολίες της ζωής; Από που αντλείτε δύναμη;
Προσπαθώ να τις αντιμετωπίζω με γενναιότητα, να είμαι διακριτική, να μη βαραίνω τους γύρω μου, γνωρίζοντας ότι εκατομμύρια συνανθρώπων μας αντιμετωπίζουν τα ίδια ή και πολύ χειρότερα. Στη ζωή μου έμαθα να έχω πρακτικό πνεύμα, να επιμένω και να μην απογοητεύομαι αν δεν εξαντλήσω όλους τους τρόπους επίλυσης. Όσο για τη δύναμη, η πρώτιστη πηγή είναι ο εσώτερος εαυτός. Το είπε και ο αγαπημένος Καμύ: «…δεν έχει σημασία με πόση δύναμη με πιέζει ο κόσμος, μέσα μου υπάρχει κάτι δυνατότερο - κάτι καλύτερο, που αντιστέκεται και με κρατάει στη θέση μου».

Ποιο είναι το μότο σας;
Δεν εγκαταλείπω. Όλα είναι μέσα στη ζωή. Τα πάντα περνούν.

Μία σκέψη που σας κάνει πάντα χαρούμενη;

Τα χαρούμενα πρόσωπα των αγαπημένων μου, μικρών και μεγάλων.




Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2016

Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΙΑΜΑΝΤΗ για τους "ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ", της Αγγελικής Μπούλιαρη

Γράφει η Βασιλική Διαμάντη στο blog της Βιβλιομανία - Βιβλιολατρεία

http://vivliomania-vivliolatreia.blogspot.gr/2016/11/blog-post_8.html



Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2016

"Δραπέτες του ονείρου", Αγγελική Μπούλιαρη


Το βιβλίο μας ταξιδεύει σε διάφορες εποχές. Από το 1956 έως και το 1997. Ηρωίδα του βιβλίου είναι η Ευρυδίκη, κόρη του Ελισαίου και της Χριστίνας, η οποία για "κακή της τύχη" γεννιέται κορίτσι. Ο πατέρας της δεν την θέλει και η μητέρα της ψυχρή χωρίς ιδιαίτερα αποθέματα στοργής. Η Ευρυδίκη είναι το τρίτο σε σειρά κορίτσι, ενώ μετά ακολουθούν δύο αγόρια. Η Βασιλική, η Μαριάνθη, η Ευρυδίκη, ο Μάρκος και ο Ανδρέας.

Η Ευρυδίκη προσπαθεί να νιώσει το χάδι και τη στοργική αγκαλιά του πατέρα της με κάθε τρόπο, αλλά αυτό δυστυχώς δεν συμβαίνει ποτέ. Μία απροσδόκητη επίσκεψη στο χωριό του Βαλτοχωρίου θα γίνει η “αιτία” η μικρή Ευρυδίκη να γίνει η ανιψιά ενός άκληρου πολιτικού και της πλούσιας γυναίκας του. Όμως και εκεί δεν θα νιώσει αυτό που αποζητά η παιδική της ψυχή, την αγάπη! Με τον φόβο μην της κλέψει τον άντρα της, η Ευγενία, θα την αναγκάσει να παντρευτεί έναν αρκετά μεγαλύτερο άντρα, τον Μπάμπη. Μέσα σε αυτόν τον γάμο θα αποκτήσει τα δύο της κορίτσια, τη Μάρθα και την Τατιάνα. Αυτές θα είναι και ο λόγος που θα αναγκαστεί να υπομείνει πολλά... λεκτική, σωματική και σεξουαλική βία από τον άντρα της. Η ενδοοικογενειακή βία κρατάει χρόνια, πίσω από τα μάτια των κοριτσιών, οι οποίες δεν αντιλαμβάνονται τίποτα.

Θα μπορέσει η Ευρυδίκη να “δραπετεύσει” από τον φόβο που έχει δημιουργηθεί μέσα από τις τρεις οικογένειες; Θα προσπαθήσει να σταθεί στα πόδια της; Θα βάλει ένα τέλος σε όλη αυτή τη βίαιη συμπεριφορά του άντρα της; Θα της σταθεί η οικογένειά της έστω και αργά; Οι κόρες της θα δουν την αλήθεια ή θα μείνουν προσηλωμένες στο ψέμα που έχει δημιουργήσει η ίδια; Θα καταφέρει να ξεπεράσει τους φόβους της και να ζήσει ελεύθερη χωρίς τύψεις; Θα αφεθεί στον έρωτα που θα συναντήσει στα μάτια του Μάξιμου;

Από τα πιο συγκλονιστικά βιβλία που έχω διαβάσει. Τι να πω για αυτή την ηρωίδα; Δεν πιστεύω πως εγώ θα άντεχα όλα αυτά που βίωσε η Ευρυδίκη. Όμως σίγουρα μπόρεσα να την καταλάβω και να δω τους φόβους της, να τους κατανοήσω και να την δικαιώσω σε αρκετά σημεία. Όταν ένα παιδί μεγαλώνει χωρίς στοργή και αγάπη, δεν ξέρει πως να την αναζητήσει και να την απαιτήσει, αλλά ούτε να σκεφτεί πως τη δικαιούται και της οφείλεται. 

Από τις πιο ενδιαφέρουσες σκιαγραφήσεις γυναικείων χαρακτήρων. Τα κοινωνικά θέματα που προκύπτουν πολλά και ποικίλα. Το κλειστό κοινωνικό περιβάλλον της επαρχίας, η ενδοοικογενειακή βία σε όλες τις μορφές της, η απόρριψη, η ζήλια, η απιστία και το θύμα που γίνεται θύτης του ίδιου της του εαυτού... Σκληρό, ανελέητο με τα όριά της αρκετές φορές, συγκινητικό, αθεράπευτα ρομαντικό, συναισθηματικό, συγκλονιστικό... ένα βιβλίο, το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μία αληθινή ιστορία! 

Εμένα με μάγεψε, με συνεπήρε και με έκανε δικό της. Η γραφή λιτή, χωρίς φανφάρες και σάλτσες προσπαθεί να σε συγκινήσει και το καταφέρνει με εξαιρετικό τρόπο! Διαβάστε το και δεν θα χάσετε... ίσως απλώς να χαθείτε στη δίνη της ανάγνωσης και αυτό είναι ίσως το καλύτερο ταξίδι που χρειάζεται κάθε απαιτητικός αναγνώστης!


Η κριτική της Βασιλικής Διαμάντη δημοσιεύθηκε επίσης στο Facebook στον παρακάτω σύνδεσμο:
Αγγελική Μπούλιαρη Βασιλική μου, χαίρομαι τόσο πολύ που το απόλαυσες αλλά και συνέλαβες με τις ευαίσθητες κεραίες σου όλα όσα ήθελα να εκφράσω μ' αυτό το βιβλίο. Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ!

Βασιλικη Διαμαντη Καλοτάξιδο εύχομαι!!! Κρίμα τόσο ωραία βιβλία να μην "διαφημίζονται" και να μένουν άγνωστα για πολλούς... από τα πιο άρτια βιβλία που διάβασα φέτος!!!

Βασιλικη Διαμαντη Τρέξτε να το προμηθευτείτε!!!! Αξίζει να διαβαστεί είναι ένα διαμάντι!!!!
 

Βρείτε το βιβλίο εδώ:

Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016

ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΤΟΥ ΚΑΪΝ - Ελένη Κεκροπούλου

ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΤΟΥ ΚΑΪΝ - Ελένη Κεκροπούλου

Ιστορικό Μυθιστόρημα
Σελίδες 850
Εκδόσεις Ωκεανός, 2015


1881: Η Θεσσαλία με την Συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως επιστρέφει στους κόλπους της μητέρας Ελλάδας. Πολλοί Έλληνες της Μικρασίας αγοράζουν μεγάλα τσιφλίκια και έρχονται για εγκατάσταση στον θεσσαλικό κάμπο που βράζει από την αντίδραση των εξαθλιωμένων αγροτών που βλέπουν τα όνειρά τους να σβήνουν.
Ο Αχιλλέας Κωνσταντινίδης, γιος μεγαλοτσιφλικά των Τρικάλων, πνεύμα ανήσυχο και μεγάλος γυναικάς, από ένα γύρισμα της Τύχης και της Ανάγκης, θα βρεθεί αρραβωνιασμένος με τη μικρή ορφανή Ειρήνη, το κορίτσι που ονειρευόταν να παντρευτεί ο μικρότερος αδελφός του, ο ευαίσθητος και ονειροπόλος Χριστόφορος.
Ανάμεσα στα δυο αδέλφια σιγοκαίει ο συγκαλυμμένος ανταγωνισμός και το μίσος. Ο ένας οπαδός ένθερμος του Δηλιγιάννη κι ο άλλος Τρικουπικός, θα στέκονται πάντοτε απέναντι ο ένας στον άλλον. Το μόνο που τους ενώνει, είναι ο τυφλός έρωτας για την ίδια γυναίκα.
Το ξέσπασμα του Ελληνοτουρκικού Πολέμου το 1897 θα φέρει τη χώρα στο χείλος της καταστροφής και τα δυο αδέλφια θα δουν τις ζωές τους να ανατρέπονται...
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)


Η γνώμη μου: Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα, με υποβλητική γραφή, με πιστή αναπαράσταση της εποχής και με δυνατούς και ολοκληρωμένους χαρακτήρες, που δύσκολα φεύγουν από τη μνήμη μας. Ξεχωρίζει η Ειρήνη, το μήλον της έριδος, για την χάρη, την αξιοπρέπεια, την τόλμη και προπαντός την τεράστια ψυχική αντοχή μπροστά στις ανυπέρβλητες δυσκολίες που της επιφυλάσσει η ζωή.

Πρωταγωνιστές, ωστόσο, σ’ αυτό το βιβλίο, είναι αφενός ο Έρωτας, ο παθιασμένος, ο ζηλόφθονος, ο οργίλος, ο πιστός, και αφ’ ετέρου η Πολιτική, σχετικά με την οποία, παρακολουθώντας τα γεγονότα στις σελίδες του βιβλίου, δεν μπορείς να μην αναρωτηθείς:

Γιατί επαναλαμβάνουμε μη αποτελεσματικές τακτικές; Γιατί δεν διδασκόμαστε, επιτέλους, από τα λάθη μας; Η Ελλάδα, αυτός ο πανέμορφος τόπος, που μας κληροδότησε παιδεία και δημοκρατία, θα αξιωθεί ποτέ ανάλογες συνθήκες, με ειλικρινείς και συνειδητοποιημένους πολίτες και πολιτικούς; Εν ολίγοις, θα δει ποτέ καλύτερες μέρες;

Το άρθρο δημοσιεύτηκε εδώ:

Βρείτε την Αγγελική Μπούλιαρη εδώ:


ΣΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΙΩΠΗ με τους "Δραπέτες του Ονείρου"- Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ

  ΣΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΙΩΠΗ – ΜΕ ΤΟΥΣ "ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ"  Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ 12-07-2025 Με το ...