Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΤΥΠΟΙ ΕΚΔΟΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΟΧΙ ΤΟΥΣ (Η ΑΛΛΙΩΣ, ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΕΚΔΟΤΗ)

  Φίλες και Φίλοι,

Σκέφτηκα σήμερα μια αλλιώτικη ανάρτηση. Αντί να μιλήσω για τις καλές κριτικές και τα θετικά σχόλια των δύο πρώτων μου βιβλίων ("Πόσο λαμπερός ο ήλιος, πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ" και "Η αγάπη φυλαχτό"), να σας αποκαλύψω τις αρνήσεις που δέχτηκα προηγουμένως, τα Όχι που εισέπραξα από διάφορους εκδότες καθώς και την αιτιολογία τους (συχνά ασαφή και κάποιες φορές ανεύθυνη έως και κωμική).

Ξεκινάμε, λοιπόν!

1. Ο ευγενής εκδότης

"Διαβάσαμε με μεγάλη προσοχή το έργο σας που είχατε την καλοσύνη να μας προτείνετε για έκδοση και κυκλοφορία από τον εκδοτικό μας οίκο.
Το φορτωμένο πολυετές πρόγραμμά μας και ο περιορισμένος αριθμός βιβλίων που μπορούμε να κυκλοφορούμε κάθε έτος, δεν μας επέτρεψαν να συμπεριλάβουμε και το δικό σας έργο στα εκδοτικά μας σχέδια.
Σας ευχαριστούμε για την προτίμησή σας στον εκδοτικό μας οίκο και σας ευχόμαστε κάθε επιτυχία."


2. Ο... 'υπεύθυνος'

Εδώ δεν λάβαινα ούτε το πολυπόθητο τηλεφώνημα με το οποίο συνήθως σε ειδοποιούν για την αποδοχή του έργου σου, ούτε όμως και αρνητική επιστολή, και επειδή στο τηλέφωνο μου έδιναν ασαφείς απαντήσεις, αποφάσισα να επισκεφθώ αυτοπροσώπως τα γραφεία του εκδότη. Οποία έκπληξη με περίμενε! Το χειρόγραφο είχε χαθεί! Και καμία συγνώμη δεν συνόδευσε τη φράση αυτή.


3. Άρνηση με το γάντι

"Θα θέλαμε να σας εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας για το ιδιαίτερα ενδιαφέρον δείγμα της δουλειάς σας που μας στείλατε.
Δυστυχώς όμως η έκδοση βιβλίων παρόμοιου θέματος δεν συγκαταλέγεται στα εκδοτικά σχέδια της εταιρίας, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το άμεσο μέλλον.
Ευχαριστούμε και πάλι για την προτίμησή σας."

Σημείωση: Εδώ είχαμε "ιδιαίτερα ενδιαφέρον δείγμα δουλειάς", αλλά η έρημη "θεματολογία" τα στράβωσε πάλι.


4. Ο τυπικότατος

"Η επιτροπή των αναγνωστών μας διάβασε το έργο σας . Δυστυχώς δεν έχουμε τη δυνατότητα να το εντάξουμε στο εκδοτικό μας πρόγραμμα στο προσεχές μέλλον.
Υ.Γ. Με τά το πέρας έξι μηνών από την ημερομηνία της παρούσης επιστολής, εάν το κατατεθειμένο αντίτυπο του έργου σας δεν ζητηθεί, πολτοποιείται."

Σημείωση: Πάλι καλά που ενημερώθηκα για την πολτοποίηση. Σοβαρολογώ, το βρήκα έντιμο.


5. Ο γενναιόδωρος

 "Σας στέλνουμε το έργο σας, το οποίο είχατε την καλοσύνη να μας υποβάλετε για ανάγνωση. Μετά από πολύ προσεχτική θεώρηση του περιεχομένου, θα θέλαμε να σας πληροφορήσουμε ότι δεν μπορεί να ενταχθεί στις διάφορες σειρές μας.
Σας ευχαριστούμε για την προτίμηση που δείξατε στον εκδοτικό μας οίκο και ελπίζουμε ότι στο μέλλον θα μας υποβάλετε κάποιο άλλο δικό σας έργο. Όσο για το παρόν, πιστεύουμε ότι θα βρει σύντομα την τύχη που του αξίζει κάτω από μιαν άλλη στέγη."

Σημείωση: Γενναιόδωρος μεν, αλλά φυσικά, μακριά από μας και όπου θέλει ας πάει! 



6. Ο... 'ειλικρινής'

"Κάντε υπομονή. Το καλό πράγμα αργεί να γίνει", επαναλάμβανε επί μήνες, χωρίς να αποδεσμεύει το χειρόγραφο (ήθελε, βλέπεις, αποκλειστικότητα) μόνο και μόνο για να πληροφορηθώ στο τέλος από τη γραμματέα ότι "Δυστυχώς, δεν θα συνεργαστούμε"!

 

7. Και ο... μαραθωνοδρόμος

"Σας ευχαριστούμε πολύ για το δείγμα της δουλειάς σας που μας αποστείλατε.
Αν και κρίνουμε ότι το έργο σας παρουσιάζει ορισμένο ενδιαφέρον και έχει αρκετά θετικά στοιχεία ως προς το είδος του, δυστυχώς δεν δυνάμεθα να το εντάξουμε στο εκδοτικό μας πρόγραμμα των προσεχών ετών, καθώς η θεματολογία του δεν εμπίπτει στα άμεσα ενδιαφέροντα του οίκου μας.
Ευχαριστούμε πολύ για την προτίμησή σας."

Σημείωση: Προσέξτε τις λέξεις "δείγμα" και "έργο"! Στην πραγματικότητα επρόκειτο και για τα δύο μυθιστορήματα, (Η αγάπη φυλαχτό, και Πόσο λαμπερός ο ήλιος Πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ), τα οποία υποτίθεται ότι διάβασε - μάλλον απνευστί - εντός 15 (!) ημερών, πράγμα που όπως αντιλαμβάνεστε από το λίγο του χρόνου αλλά και από τον όγκο των δύο μυθιστορημάτων καθώς και την απουσία θέματος και τίτλων, είναι παραπάνω από φανερό ότι δεν είχε γίνει!
Τι να πω εξάλλου για "τα προσεχή έτη"; Ήταν σαφές ότι ο συγκεκριμένος κύριος, για δικούς του λόγους, ήθελε να με αποφύγει δια παντός
Επίσης προσέξτε τη λέξη "θεματολογία". Ποια ακριβώς ήταν η θεματολογία αρεσκείας του εκδότη; Δεν μου είχαν αναφέρει κάτι σχετικό, ώστε να αποφύγω κι εγώ τον κόπο. Γιατί εγώ ξέρω τι γράφω: Κοινωνικό μυθιστόρημα, αν πρέπει σώνει και καλά να το ορίσω. 


Για να είμαι δίκαιη, ωστόσο, η αιτιολογία της θεματολογίας χρησιμοποιήθηκε αρκετές φορές ως λόγος απόρριψης. Και απ' αυτό μπορεί κανείς εύκολα να συμπεράνει ότι οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια, σχέσεις γονέων-παιδιών, η αυτοκτονία, η μοναξιά, ο φόβος και η συστολή, ο γάμος, το τέλμα της συμβίωσης και η πάλη των φύλων, η εργασία, ο έρωτας, η φιλία, η επιμονή και ο αγώνας για ευτυχία και ισορροπία - αυτά θίγονται στα δύο πρώτα βιβλία μου, όπως οι αναγνώστες τους γνωρίζουν - είναι 'ανάξια' πράγματα και δεν ενδιαφέρουν τους συγκεκριμένους εκδότες. 

Μάλιστα... Ακόμη αγνοώ ποια θέματα θα τους κέντριζαν το ενδιαφέρον, αλλά πια δεν με απασχολεί.
Αναφέρω πάντως, ότι ένας από τους παραπάνω εκδότες εκείνο τον καιρό κυκλοφόρησε και διαφήμιζε με τυμπανοκρουσίες έργο το οποίο ξεκινούσε με το μεσημεριανό ραχάτι στο κρεβάτι ενός άρρενα που ασχολείτο με την στύση του! Καλά, υποθέτω ότι, ναι, αυτή ήταν πραγματικά ενδιαφέρουσα θεματολογία! 



Βρείτε την Αγγελική Μπούλιαρη και τα βιβλία της εδώ:

http://www.anemosekdotiki.gr/pezografia/egw-agapw-auth-kapnizei.html

































































Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013

ΚΡΙΤΙΚΗ του Α. ΚΑΛΑΝΤΖΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "Η ΑΓΑΠΗ ΦΥΛΑΧΤΟ"

Κριτική του Αποστόλη Καλαντζή για το βιβλίο "Η αγάπη φυλαχτό"

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
Εκπαιδευτικοί Λουτρακιώτες Συγγραφείς

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΠΟΥΛΙΑΡΗ ΑΡΓΥΡΑΚΗ
Η αγάπη φυλαχτό - Μυθιστόρημα
Εκδόσεις ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ

Πριν ενάμισι χρόνο, διαβάζοντας το πρώτο μυθιστόρημα της Αγγελικής, "Πόσο λαμπερός ο ήλιος, πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ, διαπιστώσαμε τις συγγραφικές της ικανότητες και την προτρέπαμε τότε να συνεχίσει το συντομότερο με ένα άλλο. Φυσικά, η Αγγελική δεν περίμενε τη δική μας παρότρυνση και ήδη κυκλοφορεί το δεύτερο, εξίσου ωραίο και σύγχρονο, μυθιστόρημά της, με τίτλο "Η αγάπη φυλαχτό".

Με καθαρό λόγο και πολύ συναίσθημα η συγγραφέας πραγματεύεται την εσωτερική ανάγκη του καθενός μας να επιλέγει και να αποφασίζει ο ίδιος για το πώς θα δημιουργήσει τις προσωπικές του σχέσεις με τους άλλους, διατηρώντας τις ισορροπίες του.

Η Βερονίκη, η ηρωίδα του βιβλίου, μια νέα και όμορφη γυναίκα, με μόρφωση, κοινωνική θέση και επιτυχημένο γάμο, στάνταρντ για μια ευτυχισμένη ζωή, για άλλους ανθρώπους, ασφυκτιά μεταξύ του "πρέπει" και του "θέλω". Στέκει μετέωρη μεταξύ λογικής και συναισθήματος, γνωρίζοντας πως ο έρωτας είναι υπέρβαση, ανατροπή, προσωπική επανάσταση! Θα νικήσει το φόβο; Θα "τολμήσει να ζήσει τη δική της ζωή";

Ένα μυθιστόρημα που θα μας κρατήσει συντροφιά για τις καλοκαιρινές διακοπές και όχι μόνο. Το συνιστούμε ανεπιφύλακτα!

Αποστόλης Καλαντζής
Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης
Ιούλιος 2006


Βρείτε το βιβλίο εδώ:
http://www.goodreads.com/author/show/6448557

Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2013

ΚΡΙΤΙΚΗ της ΜΑΙΡΗΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΠΟΣΟ ΛΑΜΠΕΡΟΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΠΟΣΟ ΚΙΤΡΙΝΑ ΤΑ ΤΡΟΛΕΪ"

Κριτική της Μαίρης Ζαχαράκη για το βιβλίο "Πόσο λαμπερός ο ήλιος, πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ"

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012 18:18 Μαίρη Ζαχαράκη Μ\' ένα βιβλίο ...πετάω
«… "Πόσο λαμπερός ο ήλιος! Πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ!" αναφώνησε ξαφνιασμένη σαν παιδί σχεδόν εκστατική. Είχε ξεχάσει τη βουή του δρόμου, τη λάμψη του ήλιου, το κίτρινο χρώμα! Όλα παλιά, πολύ παλιά και λησμονημένα, η ίδια η ζωή, παλιά και λησμονημένη, σαν τρενάκι που βγαίνει από το σκοτάδι του τούνελ στο φως, ερχόταν ξανά προς το μέρος της για να την συναντήσει…»

Από την Πλατύπους Εκδοτική, κυκλοφορεί το πρώτο βιβλίο της χαρισματικής συγγραφέως, Αγγελικής Μπούλιαρη κι έχει τίτλο «Πόσο λαμπερός ο ήλιος Πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ». Πρόκειται για ένα βαθιά ανθρώπινο μυθιστόρημα, που δείχνει πως η κατάκτηση της ευτυχίας, περνά από δύσβατα, ανήλιαγα μονοπάτια, στοιχειωμένα από ανήλικους πόθους, λειψά όνειρα και ξεχασμένες αποσκευές από ταξίδια ματαιωμένα.
Η γραφή της Αγγελικής Μπούλιαρη, διακρίνεται από ποιότητα, λυρισμό και ρεαλισμό σε σωστή αναλογία, ώστε να αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την πρώτη λέξη ως την τελευταία. Κάθε της ήρωας είναι πλασμένος από την πένα της με φροντίδα, με ευδιάκριτα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, με παρελθόν φωτισμένο για να μπορεί κάποιος να μπει στην ψυχοσύνθεσή του, να τον καταλάβει, να συμπορευτεί μαζί του στις σελίδες του βιβλίου. Χωρίς να παίρνει θέση, παραθέτει τα αναγκαία στοιχεία στην αφήγηση, επιτρέποντας σε αυτόν που διαβάζει να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.
Δύο συναισθήματα, δύο έννοιες, δύο λέξεις διαπνέουν κατά κύριο λόγο ολόκληρο το βιβλίο: «αγάπη» και «ευτυχία». «… Όποιος δεν γνώρισε την αγάπη στα παιδικά του χρόνια είναι ανίκανος, ναι έτσι ακριβώς, ‘ανίκανος’, να νιώσει και να δώσει αγάπη» σελ. 249, ή «… Τελικά, ανακάλυπτε ξαφνιασμένη, ήταν όμορφα να έχεις έναν ώμο να ακουμπήσεις, ήταν ευτυχία να ξέρεις ότι κάποιος έχει την έγνοια σου και είναι πάντα εκεί για σένα…». Φευγαλέα αγγίζουν κάθε φορά την ζωή της Άνθιας, απλά για να ξέρει πως υπάρχουν κι αυτά, και όχι μόνο απόρριψη, απόγνωση, πόνος, μοναξιά, ψευδεπίγραφη ανεξαρτησία, εγκατάλειψη, φόβος.
Μεγαλώνει χωρίς πατέρα και με μια μητέρα που δηλητηριάζει την σκέψη της με μισές αλήθειες και ανεπαρκώς καλύπτει τις στοιχειώδεις της ανάγκες, αποζητώντας τρυφερότητα μόνο για την ίδια. Αναγκάζεται, πρόωρα, να διεκδικήσει μια θέση κάτω από τον ήλιο και να γευτεί την μοναξιά της προσωπικής της ελευθερίας. Ασυμβίβαστη, χαράζει την δική της διαδρομή στο χάρτη της ζωής, βάζοντας υποθήκη τα πιο μύχια αισθήματά της και τις καλά κρυμμένες αλήθειες της.
Ο Άλκης, ένας μεγαλύτερός της άντρας, γεννημένος κυνηγός, αναγνωρίζει τα ορμέφυτα που την συνθέτουν και κάνει κτήμα του την ευαίσθητη καρδιά της. Οι ισορροπίες της ανατρέπονται, και η απόσταση ανάμεσα στο σωστό και το λάθος εκμηδενίζεται, τυλίγοντάς την σ’ ένα σκοτεινό κύκλο, που την οδηγεί, με μαθηματική ακρίβεια, στην αυτοκαταστροφική παραφορά.
Υπάρχει διέξοδος για την νεαρή γυναίκα από τα δαιδαλώδη μονοπάτια της κλονισμένης της εμπιστοσύνης; Θα καταφέρει να βάλει σε μια σειρά αλληλουχίας το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της; 
Ως επίλογο, ας κλέψουμε λίγες τελευταίες φράσεις του βιβλίου που θα σας συνεπάρει, θα σας συγκινήσει, θα σας προβληματίσει, ανταμείβοντάς σας με γνώση που, όπως γνωρίζετε καλά, είναι δύναμη (!):

«…Μόλις άναψε το πράσινο φανάρι, την ώρα που το πόδι της κατέβαινε από το πεζοδρόμιο και πατούσε στην άσφαλτο, ένιωσε σαν να πατάει ξαφνικά σε σταθερό έδαφος ύστερα από πολύ  καιρό, βάζοντας τέρμα στην αγωνία μιας διαρκούς πτώσης στο κενό, και λίγες στιγμές αργότερα, από το απέναντι πεζοδρόμιο πια, αποχαιρέτησε με μια τελευταία ματιά τον τενεκέ των σκουπιδιών που είχε καταπιεί την κομματιασμένη συνταγή και τα θρύψαλα της προηγούμενης ζωής της. Ύστερα άφησε πίσω της την πίκρα της εγκατάλειψης κι έστρεψε το βλέμμα ολόισια μπροστά στο βάθος του δρόμου και στη θέληση να ζήσει…»

Μαίρη Ζαχαράκη

Βρείτε το βιβλίο εδώ:
http://www.biblionet.gr/book/93928
http://www.biblionet.gr/author/55327/Αγγελική_Μπούλιαρη_-_Αργυράκη

Βρείτε την Αγγελική Μπούλιαρη και τα βιβλία της εδώ:

 http://www.anemosekdotiki.gr/pezografia/egw-agapw-auth-kapnizei.html












Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2013

Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΜΒΥΣΗ για το βιβλίο "ΠΟΣΟ ΛΑΜΠΕΡΟΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΠΟΣΟ ΚΙΤΡΙΝΑ ΤΑ ΤΡΟΛΕΪ"

Η Αναστασία Καμβύση προτείνει για ανάγνωση  στο περιοδικό GLAMOUR Νο. 43, Ιούνιος 2005

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΠΟΥΛΙΑΡΗ, Πόσο λαμπερός ο ήλιος, πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ


Για βιβλιοφάγους

Σε 372 χορταστικές σελίδες απλώνει την ιστορία της Άνθιας, μιας ανεξάρτητης αλλά ευαίσθητης γυναίκας που ζει μια μεγάλη ερωτική ιστορία, η πρωτοεμφανιζόμενη στη λογοτεχνία Αγγελική Μπούλιαρη-Αργυράκη στο μυθιστόρημα με τίτλο: Πόσο λαμπερός ο ήλιος, πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ. Κυκλοφορεί από την Πλατύπους Εκδοτική.


ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Για την Άνθια, τη νεαρή ηρωίδα του βιβλίου, 'πατέρας' σημαίνει ένα ακίνητο πρόσωπο σε μια φωτογραφία, και 'μητέρα' μια λειψή παρουσία που αναζητά στοργή μόνο για τον εαυτό της.
Η Άνθια γίνεται ανεξάρτητη νωρίς, από ανάγκη, μαθαίνει να βρίσκει πάντα μια λογική αιτία για να αποφεύγει τη δέσμευση και πιστεύει στην προσωπική της ελευθερία. Είναι όμως πραγματικά ελεύθερη ή είναι δέσμια του παρελθόντος και των φόβων της;
Η σχέση της μ' έναν πολύ μεγαλύτερό της, παντρεμένο άντρα ανατρέπει τα πάντα και την οδηγεί σε αδιέξοδο. Θα καταφέρει η Άνθια να ξεπεράσει αυτή την ύστατη δοκιμασία, να αντιμετωπίσει τους φόβους της και να ξετυλίξει το μπερδεμένο κουβάρι της ζωής της;

Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, γραμμένο με ρεαλισμό και ευαισθησία, που αναφέρεται στην αδιάκοπη προσπάθεια του ανθρώπου να ισορροπήσει και να ευτυχήσει.
Ένα βιβλίο που τονίζει τον καθοριστικό ρόλο των χρόνων της παιδικής ηλικίας και τη μεγάλη σημασία της Αγάπης στη ζωή μας, ακόμα και στα χρόνια της άγνοιας.

Λεπτομέρειες
Τίτλος: Πόσο λαμπερός ο ήλιος, πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ
Συγγραφέας: ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΠΟΥΛΙΑΡΗ-ΑΡΓΥΡΑΚΗ
Εκδότης: ΠΛΑΤΥΠΟΥΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ




Βρείτε την Αγγελική Μπούλιαρη και τα βιβλία της εδώ:

 http://www.anemosekdotiki.gr/pezografia/egw-agapw-auth-kapnizei.html














Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2013

Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΑΜΒΥΣΗ για το βιβλίο Η ΑΓΑΠΗ ΦΥΛΑΧΤΟ

Η Αναστασία Καμβύση προτείνει για ανάγνωση στο περιοδικό GLAMOUR No.64, Μάρτιος 2007:

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΠΟΥΛΙΑΡΗ, Η αγάπη φυλαχτό

Μια νεαρή καθηγήτρια ζει στο δικό της ιψενικό κουκλόσπιτο μια ζωή που την ορίζουν μικρά ψέμματα και μεγάλες προσδοκίες. Καλομαθημένη μοναχοκόρη δύο αιώνια ερωτευμένων γονιών, σπουδάζει, βρίσκει δουλειά και κάνει τον τέλειο γάμο. Ο διορισμός της, όμως, σ' ένα νησί του Βορείου Αιγαίου θα ταράξει τις ευαίσθητες ισορροπίες στη ζωή της.
Σ' ένα επαρχιακό δημόσιο λύκειο, στο κάπως κλειστοφοβικό περιβάλλον του νησιού, η συμβιβασμένη με τις κοινωνικές επιταγές Βερονίκη θα συναντήσει έναν έρωτα που θα της αλλάξει τη ζωή, και έναν καθηγητή θεολογίας που θα γαληνέψει την ψυχή της.
Μοιραία και αναπάντεχα, όλα όσα πίστευε θα καταρρεύσουν, από τον ιδανικό γάμο των γονιών της, που τρώνε τις σάρκες τους σε μια σχέση τριάντα χρόνων, δηλητηριασμένη από ξυλοδαρμούς και την απώλεια ενός παιδιού που δεν γεννήθηκε ποτέ, μέχρι τον ίδιο τον "χάρτινο" γάμο της.



ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
«Έπρεπε να γκρεμίσει τον ίδιο της τον μύθο, που με τόση προσοχή και με τόσες θυσίες είχε συντηρήσει. Της καλομαθημένης μοναχοκόρης, της μοναδικής αγαπημένης δυο γονιών αιώνια ερωτευμένων. Τον μύθο της τέλειας νέας γυναίκας, της μορφωμένης, εργαζόμενης, ευτυχισμένης, η οποία επιπλέον είχε κάνει τον τέλειο γάμο». Ένα παιχνίδι ανθρώπινων σχέσεων και ερωτικών διλημμάτων, που εξελίσσεται στο ονειρικό τοπίο ενός νησιού του Βορείου Αιγαίου: Θα προτιμήσει η νεαρή και όμορφη Βερονίκη την ασφάλεια, που παρέχει ένας συμβιβασμένος γάμος, ή θα αφεθεί στη δίνη του πάθους, ανατρέποντας ισορροπίες και προκαλώντας ρήξεις στις σχέσεις της με αγαπημένα πρόσωπα; Ένα μυθιστόρημα που υπερασπίζεται το δικαίωμα του λάθους και της προσωπικής επιλογής έναντι του κατεστημένου.



Τίτλος                           Η αγάπη φυλαχτό
Συγγραφέας                  ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΠΟΥΛΙΑΡΗ
ISBN139789603981718
ΕκδότηςΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ
ΣειράΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
Χρονολογία ΈκδοσηςΔεκέμβριος 2005
Αριθμός σελίδων296
Διαστάσεις21x14
ΕπιμέλειαΕΛΙΣΑΙΟΣ ΘΑΝΟΣ

Ένα μυθιστόρημα που υπερασπίζεται το δικαίωμα του λάθους και της προσωπικής επιλογής έναντι του κατεστημένου



Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2013

Κριτική του Αποστόλη Καλαντζή για το "Πόσο λαμπερός ο ήλιος, πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ"


ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
Εκπαιδευτικοί συγγραφείς

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΠΟΥΛΙΑΡΗ-ΑΡΓΥΡΑΚΗ
"Πόσο λαμπερός ο ήλιος, πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ", ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Εκδόσεις ΠΛΑΤΥΠΟΥΣ, Αθήνα 2005

Δυναμικά και με αξιώσεις μπήκε στο χώρο της λογοτεχνίας η κ. Αγγελική Μπούλιαρη- Αργυράκη με το μυθιστόρημά της "Πόσο λαμπερός ο ήλιος, πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ".

Το θέμα της κοινωνικό, βγαλμένο μέσα από την καθημερινή πραγματικότητα.
Η Άνθια, η ηρωίδα του βιβλίου, έναν νέο, όμορφο και δροσερό κορίτσι, χωρισμένων γονιών, αποφασίζει να ζήσει μια ζωή ανεξάρτητη, να στηρίζεται στα δικά της πόδια, με αξιοπρέπεια, χωρίς κοινωνικούς συμβιβασμούς και παράλληλα πασχίζει να αποκαταστήσει τη χαμένη οικογενειακή της ισορροπία.

Η συγγραφέας χειρίζεται το θέμα της με δεξιοτεχνία, με αποτέλεσμα να προκαλεί και να συντηρεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη, από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα του βιβλίου. Το βιβλίο της είναι γραμμένο σε γλώσσα απλή και κατανοητή, χωρίς πλατειασμούς, περιττά στολίδια και εκφραστικές αστοχίες, με σωστά ελληνικά. Η ίδια, άλλωστε, έχει σπουδάσει Ελληνική και Αγγλική Φιλολογία, με θητεία πολλών χρόνων στη δημόσια εκπαίδευση. Η ανάγνωση κυλά αβίαστα κερδίζοντας από τις πρώτες σελίδες τον αναγνώστη που συμπάσχει και συμπορεύεται με την ηρωίδα.

Το μυθιστόρημα της κ. Αγγελικής Μπούλιαρη-Αργυράκη δεν έχει να ζηλέψει τίποτα και συγκρίνεται άνετα με έργα άλλων φτασμένων συγγραφέων. Διαβάζεται ευχάριστα και το συνιστούμε ανεπιφύλακτα.

Συγχαρητήρια, Αγγελική, και αναμένουμε τη συνέχεια...

Απ. Καλαντζής
Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης

Υ.Γ. Το άρθρο δημοσιεύτηκε την Πέμπτη, 19 Μαϊου 2005, στην εφημερίδα Σήμερα, αριθμ. φύλλου 2396



Παρασκευή 9 Αυγούστου 2013

JACK KEROUAC “Στο δρόμο» (“On the road”)

Έχοντας διαβάσει το «Φύλακας στη σίκαλη» του Σάλινγκερ από τα χρόνια της εφηβείας μου ακόμα (συνηθίζαμε να μιμούμαστε τον ήρωα στο δρόμο προς και από το σχολείο και να κάνουμε πλάκα η μία στην άλλη – πήγαινα σε θηλέων, όπως όλα τα κορίτσια της ηλικίας μου – χρησιμοποιώντας την αγαπημένη μας φράση «μάγκα μου, αυτό με πέθανε» και το επίθετο «κάλπικος», δεν γνωρίζω ακριβώς για ποιο λόγο άργησα τόσο να διαβάσω το «Στο δρόμο» του Τζακ Κέρουακ. Πάντως το είχα στο νου μου και στη στοίβα των αδιάβαστων, ωσότου ήρθε η στιγμή του φέτος το καλοκαίρι.

Ομολογώ ότι χρειάστηκε πολύ περισσότερος χρόνος απ’ ότι χρειάζομαι συνήθως για την ανάγνωση ενός παρόμοιου σε θέμα και αριθμό σελίδων βιβλίου, επειδή εκτός από τους αστάθμητους παράγοντες, το διάβασα με μεγάλη προσοχή και ήθελα, αν ήταν δυνατόν, να απομνημονεύσω δεκάδες παραγράφων .

Το «Στο δρόμο», όπως ξέρετε, δεν είναι ένα βιβλίο συνηθισμένο. Αντιθέτως, είναι ένας μύθος, και με δυσκόλεψε κάπως να αποκρυπτογραφήσω τα ίδια μου τα συναισθήματα κατά την ανάγνωση και στη συνέχεια να εκφράσω τη γνώμη μου γι’ αυτό. Δεν ήταν το ίδιο όπως μ’ ένα άγνωστο βιβλίο που ανακαλύπτω τυχαία στον πάγκο, το ξεφυλλίζω, έλκομαι, το αγοράζω και το διαβάζω. Το «Στο δρόμο» είναι φορτωμένο από αγάπη, θαυμασμό, λατρεία, χιλιάδες γνώμες, συζητήσεις, αναλύσεις.

Ωστόσο, άφησα στην άκρη τα λεγόμενα των άλλων και βγήκα στο δρόμο μαζί με τον Κέρουακ και τον ακολούθησα στο ταξίδι του, στην περιπλάνηση, στην ελευθερία, στην απρογραμμάτιστη, τη χύμα ζωή, στην ηδονή της περιπέτειας. Και ήταν ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ταξίδι. 

Με γοήτευσε ο γεμάτος συναίσθημα και λυρισμό τρόπος που ο Κέρουακ περιγράφει σκηνές στο δρόμο, στα σπίτια, στα μπαρ, περιγράφει γνωριμίες και φλερτ ακόμα και τη μουσική, ο τρόπος που παραθέτει τις αμέτρητες εικόνες ολοζώντανες μπροστά στα μάτια μου. Με συγκίνησε η πίσω απ’ όλα αυτά διαρκής αναζήτηση ενός νοήματος στη ζωή πέρα από τα συνηθισμένα, ενός πραγματικά σπουδαίου λόγου να ζεις, ο συναισθηματισμός του Σαλ και φυσικά εκείνη η ξεχαρβαλωμένη και μολοντούτο πάντα σε ετοιμότητα βαλίτσα του Ντην. Και μπήκα σε σκέψεις για μια ακόμα φορά σχετικά με το νόημα της ζωής και τη σημασία κάποιων λέξεων και των αντιθέτων τους: Ευτυχία και δυστυχία, νικητές και νικημένοι, κερδισμένοι και χαμένοι…

Όπως και να ‘χει, «η ζωή είναι δρόμος».


Η μετάφραση είναι πολύ καλή με αρκετά δυνατά σημεία, ωστόσο πιστεύω ότι η επιμέλεια έπρεπε να έχει εντοπίσει κάποιες αστοχίες που αν δεν δρουν ως τροχοπέδη στην κατανόηση του κειμένου, όμως αφαιρούν από τη γοητεία του.

Το «Στο δρόμο» είναι ένα γοητευτικό βιβλίο για όσους αγαπούν την περιπλάνηση, την περιπέτεια, τη στιγμή, τον έρωτα και τη μουσική.

Όσο για μένα, θα το διαβάσω ξανά!


Παρουσίαση (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου) 
...αυτό είναι το νόημα του "Στο δρόμο". Τι μας λέει ο αφηγητής του, ο Σαλ Παραντάιζ; "Οι μόνοι που αξίζουν για μένα είναι οι τρελοί, αυτοί που τρελαίνονται να ζήσουν, να μιλήσουν, να σωθούν, που ποθούν τα πάντα την ίδια στιγμή, αυτοί που ποτέ δεν χασμουριώνται ή δεν λένε κοινότοπα πράγματα, αλλά που καίγονται, καίγονται, καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά." Αυτή η αναζήτηση επιβεβαίωσης φέρνει τον Σαλ στο δρόμο για το Ντένβερ και το Σαν Φρανσίσκο, το Λος Άντζελες, το Τέξας και το Μεξικό, άλλοτε με τον Ντην Μόριαρτι, τον ήρωα-άγιο φίλο του, άλλοτε μονάχο του. [...] Υπάρχουν κομμάτια του "Στο δρόμο" όπου το γράψιμο έχει τόση ομορφιά που σχεδόν σου κόβεται η ανάσα. Υπάρχει η περιγραφή μιας τσάρκας μ' αυτοκίνητο μέσα απ' όλη τη χώρα που μοιάζει πολύ με μια τσάρκα πάνω σε τραίνο που αφηγείται ο Τόμας Γουλφ στο "Του καιρού και του Ποταμού". Υπάρχουν λεπτομέρειες ενός ταξιδιού στο Μεξικό (κι ένα ιντερλούδιο σ' ένα μεξικάνικο μπορντέλο) που είναι μαζί τρομερές, τρυφερές και αστείες. Και, τελικά υπάρχει μια περιγραφή τζαζ που δεν υπάρχει άλλη τέτοια στο αμερικάνικο μυθιστόρημα, τόσο για τη διορατικότητά της, όσο για το στυλ και την αριστουργηματική τεχνική της. Το "Στο δρόμο" είναι ένα μεγάλο μυθιστόρημα! (New York Times) 

Λεπτομέρειες

Ξενόγλωσσος τίτλος
ON THE ROAD
ISBN13
9789607599674
Εκδότης
Σειρά
ΞΕΝΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Χρονολογία Έκδοσης
Οκτώβριος 1996
Αριθμός σελίδων
400
Διαστάσεις
21x14
Πρόλογος
BRINKOUR ANDRE
Μετάφραση
ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ
Επιμέλεια
ΖΗΡΑΣ ΑΛΕΞΗΣ
Συγγραφέας/Δημιουργός (Ελληνικά)
ΚΕΡΟΥΑΚ ΤΖΑΚ



ΣΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΙΩΠΗ με τους "Δραπέτες του Ονείρου"- Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ

  ΣΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΙΩΠΗ – ΜΕ ΤΟΥΣ "ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ"  Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ 12-07-2025 Με το ...